سند «تحولات جدید در تنظیمگری پایداری اروپا» تحلیلی است بر چرخش اتحادیه اروپا از موضع سختگیرانه خود در قبال الزامات پایداری، بهویژه در مقررات کلیدی مانند CSRD، CSDDD و EUDR، که در ماههای اخیر (اکتبر و نوامبر ۲۰۲۵) رخ داده است. این تغییرات که ناشی از ترکیبی از فشارهای سیاسی احزاب راست افراطی، لابیهای اقتصادی شرکتهای بزرگ اروپایی و واقعیتهای محدودکننده زنجیرههای تأمین جهانی است ، منجر به کاهش شدید دامنه شمول شرکتها (مانند افزایش آستانه CSDDD به ۵,۰۰۰ کارمند و ۱.۵ میلیارد یورو گردش مالی ، حذف یا تسهیل الزامات کلیدی (از جمله حذف الزام برنامه گذار اقلیمی در موضع پارلمان و محدود کردن مسئولیتپذیری در زنجیره ارزش) و تعویق زمان اجرا (مانند EUDR) شده است. این عقبنشینی نشان میدهد که اتحادیه اروپا در حال گذار از یک رویکرد آمرانه به سمت یک مدل واقعگرایانهتر در تنظیمگری است که بر سادهسازی و در نظر گرفتن توان و ظرفیتهای متفاوت بنگاهها در اقتصادهای توسعه یافته و در حال توسعه زنجیره تامین خود تأکید دارد.
